Czytania na każdy dzień


 Czytania na Piątek, 9 września 2016r.


PIERWSZE CZYTANIE (1 Kor 9,16-19.22-27)

 

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

 

 

Nie jest dla mnie powodem do chluby to, że głoszę Ewangelię. Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku. Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii! Gdybym to czynił z własnej woli, miałbym zapłatę, lecz jeśli działam nie z własnej woli, to tylko spełniam obowiązki szafarza. Jakąż przeto mam zapłatę? Otóż tę właśnie, że głosząc Ewangelię bez żadnej zapłaty, nie korzystam z praw, jakie mi daje Ewangelia. Tak więc nie zależąc od nikogo, stałem się niewolnikiem wszystkich, aby tym liczniejsi byli ci, których pozyskam. Dla słabych stałem się jak słaby, by pozyskać słabych. Stałem się wszystkim dla wszystkich, żeby w ogóle ocalić przynajmniej niektórych. Wszystko zaś czynię dla Ewangelii, by mieć w niej swój udział. Czyż nie wiecie, że gdy zawodnicy biegną na stadionie, wszyscy wprawdzie biegną, lecz jeden tylko otrzymuje nagrodę? Przeto tak biegnijcie, abyście ją otrzymali. Każdy, który staje do zapasów, wszystkiego sobie odmawia; oni, aby zdobyć przemijającą nagrodę, my zaś nieprzemijającą. Ja przeto biegnę nie jakby na oślep; walczę nie tak, jakbym zadawał ciosy w próżnię, lecz poskramiam moje ciało i biorę je w niewolę, abym innym głosząc naukę, sam przypadkiem nie został uznany za niezdatnego.

 

 

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 84,3-6.12)

 

 

REFREN: Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja

 

Dusza moja stęskniona pragnie przedsionków Pańskich.
Serce moje i ciało radośnie wołają do Boga żywego.
Nawet wróbel znajduje swój dom, a jaskółka gniazdo,
gdzie złoży swe pisklęta:
przy ołtarzach Twoich, Panie Zastępów, Królu mój i Boże!

 

Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie,
nieustannie Ciebie wielbiąc.
Szczęśliwi, których moc jest w Tobie,
którzy zachowują ufność w swym sercu.

 

Bo Pan Bóg jest słońcem i tarczą.
On hojnie darzy łaską i chwałą,
nie odmawia dobrodziejstw
żyjącym nienagannie.

 

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 17,17ba)

 

Słowo Twoje Panie jest prawdą, uświęć ich w prawdzie.

 

 

EWANGELIA (Łk 6,39-42)

 

Słowa Ewangelii według św. Łukasza

 

 

Jezus opowiedział uczniom przypowieść: Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy nie wpadną w dół obydwaj? Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel. Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? Jak możesz mówić swemu bratu: Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku, gdy sam belki w swoim oku nie widzisz? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka swego brata.

 

 

Medytacja nad Słowem

 

 

Bardzo łatwo i często z nieukrywaną przyjemnością dostrzegamy drobne błędy, potknięcia i grzeszki innych, natomiast jesteśmy zupełnie bezkrytyczni wobec własnego postępowania, własnych słów, czynów, a przede wszystkim – myśli. Przechodzimy nad tym z wyrozumiałością do porządku dziennego, jak zakochana matka zapatrzona ślepo w swoje jedyne rozpieszczone, rozkapryszone i rozbrykane dziecko, będące oczkiem w jej głowie.

 

Jezus zachęca nas dziś do przyjrzenia się sobie, do rozpoczęcia reformowania tego świata od siebie. Do takiej pozytywistycznej pracy od podstaw.
Zanim zabiorę konstruktywny głos w sprawie innych, może warto byłoby w chwili refleksji spojrzeć na swoje myśli, słowa i czyny. Za jedne podziękować, za inne – przeprosić. I tak każdego dnia.

 

 

 

ks. Wojciech Michniewicz